Προέλευση και ιστορία

Το Epitalon προήλθε από ένα ερευνητικό πρόγραμμα που ξεκίνησε στη Σοβιετική Ένωση και συνεχίζεται ακόμη στην Αγία Πετρούπολη.

Εκχυλίσματα αδένων

Τη δεκαετία του 1970, στρατιωτικοί γιατροί στο Λένινγκραντ, ανάμεσά τους ο Βλαντιμίρ Χαβίνσον και ο Βιατσεσλάβ Μορόζοφ, άρχισαν να δοκιμάζουν εκχυλίσματα από όργανα ζώων. Κατά τη θεωρία τους, κάθε όργανο περιέχει μικρά πεπτίδια που βοηθούν στη ρύθμιση των δικών του κυττάρων, και αυτά τα σήματα εξασθενούν με την ηλικία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ανέφεραν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής σε ποντίκια που έπαιρναν εκχυλίσματα θύμου αδένα και επίφυσης.

Επιταλαμίνη

Το εκχύλισμα της επίφυσης ονομάστηκε επιταλαμίνη. Τα επόμενα χρόνια χορηγήθηκε σε μύγες των φρούτων, ποντίκια και αρουραίους και αργότερα δοκιμάστηκε σε ηλικιωμένους στο Ινστιτούτο Γεροντολογίας του Κιέβου. Εκείνες οι μελέτες σε ανθρώπους χρησιμοποίησαν το εκχύλισμα, όχι το Epitalon, μια διάκριση που συχνά χάνεται στο διαδίκτυο.

Ένα απλούστερο μόριο

Ένα εκχύλισμα είναι μείγμα, και η σύστασή του μπορεί να διαφέρει από παρτίδα σε παρτίδα. Η ομάδα εξέτασε λοιπόν ποια αμινοξέα περιείχε η επιταλαμίνη και συναρμολόγησε από αυτά ένα μικρό πεπτίδιο: Ala-Glu-Asp-Gly. Το ονόμασε Epitalon, και οι πρώτες εργασίες γι' αυτό εμφανίστηκαν γύρω στο 2000, ξεκινώντας με πειράματα σε μύγες των φρούτων.

Η στιγμή των τελομερών

Το 2003 η ομάδα ανέφερε ότι το Epitalon ενεργοποιούσε την τελομεράση σε ανθρώπινους εμβρυϊκούς ινοβλάστες, έναν τύπο κυττάρων του συνδετικού ιστού που κανονικά δεν την έχουν, και ότι τα τελομερή τους επιμηκύνονταν. Έναν χρόνο αργότερα ανέφερε ότι γηράσκοντα κύτταρα αυτού του τύπου έκαναν περίπου δέκα επιπλέον διαιρέσεις μετά την αγωγή. Αυτές οι δύο σύντομες αναφορές παραμένουν οι πιο πολυαναφερόμενες εργασίες για το Epitalon.

Εντοπισμένο στον ίδιο τον αδένα

Για χρόνια το Epitalon περιγραφόταν ως συνθετικός σχεδιασμός. Το 2017 η ομάδα του Χαβίνσον ανέφερε ότι εντόπισε την αλληλουχία AEDG ανάμεσα στα τετραπεπτίδια του εκχυλίσματος επίφυσης, κάτι που στηρίζει την ιδέα ότι υπάρχει στη φύση.

Ενδιαφέρον εκτός Ρωσίας

Από το 2019 περίπου, ομάδες στην Ιταλία, την Κίνα, το Ηνωμένο Βασίλειο και αλλού κάνουν δικά τους πειράματα με βλαστοκύτταρα, ωάρια και τελομερή. Το 2025 ερευνητές του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας δημοσίευσαν μια εκτενή ανασκόπηση και μια ομάδα του Brunel University London δημοσίευσε ανεξάρτητες μετρήσεις τελομερών.